انواع روش های کوددهی

انواع روش های کوددهی گیاهان


یکی از اصول اساسی تغذیۀ گیاهی و رفع نیاز کودی گیاهان، روش کود دادن است. بطور کلی هدف این است که کود به شکلی مصرف شود که کارایی آن حداکثر باشد و بسته به نوع کود و نوع کشت و سیستم آبیاری روش کود دادن متفاوت است.

روش کوددهی در مدیرت تغذیه گیاهان اهمیت زیادی دارد. کوددهی باید به گونه ای باشد که عناصر مورد نیاز گیاه به شکل مناسب و در زمان مورد نظر در اختیار گیاه قرار گیرد. عوامل مختلفی نظیر نوع کود کشاورزی و گونه ی گیاه، بر روی کوددهی تاثیر گذار است.

 1. پخش سطحی

در این روش کود تقویتی قبل از کاشت گیاه بوسیله ی دست یا ماشین به طور یکنواخت در تمام سطح مورد نظر پخش می شود. بسیاری از مواقع پس از پخش سطحی، کود کشاورزی با شخم یا دیسک سطحی با خاک مخلوط می شود. این روش کوددهی برای عناصر یا کودهای کشاورزی محلول در آب مثل کودهای نیتروژن به کار گرفته می شود.
 در این شرایط به زیر خاک بردن کود کشاورزی ضروری است. روش پخش سطحی برای کودهای فسفر و پتاسیم دار، کود پتاس، کارایی پایین تری دارد. البته این کودها بویژه در خاک های رسی حرکت بسیار کندی دارد و عنصر غذایی در زمان مناسب در اختیار ریشه ها قرار نمی گیرد. 

در این روش مقدار زیادی کود تقویتی و کود کشاورزی مصرف می شود که از نظر اقتصادی مقرون به صرفه نیست. معمولا در این روش کوددهی، مواقعی استفاده می شود که بذر گیاه نیز پخش سطحی شود.

 2. روش نواری یا خطی

این روش کوددهی معمولا در زراعت هایی که به شکل نواری انجام شده باشد، استفاده می شود. در این روش کود کشاورزی شیمیایی، به شکل نوار در یک طرف یا دو طرف ردیف بذور به فاصله ی دو تا پنج سانتی متر کنار و دو تا پنج سانتی متر عمیق تر از بذر قرار داده می شود.
در روش نواری تثبیت کودهایی نظیر کود پتاس، کودهای فسفاته، پتاسیم دار و کودهای عناصر کم مصرف کاتیونی بویژه در خاک های ریزبافت کاهش می یابد.
علاوه بر این، در این روش در مقایسه با پخش سطحی، کود کشاورزی کمتری مصرف شده، علف های هرز نیز کمتر از کود استفاده می کنند. البته اگر فاصله ی کود تقویتی با بذر گیاه کمتر از حد لازم باشد، احتمال سوختگی گیاهچه وجود دارد. این روش بیشتر برای گیاهان ردیفی و در مورد عناصری که در خاک تثبیت می شود به کار گرفته می شود.

 3. تغذیه برگی

در این روش عناصر مورد نیاز گیاه به سرعت و باکارایی نسبتا بالایی در اختیار گیاه قرار می گیرد. کاهش مصرف کود شیمیایی و پیامدهای زیست محیطی ناشی از آن نظیر آلودگی آبهای زیرزمینی و تخریب ساختمان خاک از ویژگی های این روش کوددهی است. در مواقعی که علایم کمبود مشاهده شده و تامین سریع عناصر غذایی شاخه، برگ یا میوه ضروری باشد یا مواقعی که ریشه ها به دلایل مختلف نظیر شرایط نامساعد محیطی (دمای پایین خاک) نتوانند عناصر غذایی را به خوبی جذب کنند یا در شرایطی که برخی اندامهای گیاه مثل میوه، نیازمند عناصر غذایی مثل کلسیم باشد، محلول پاشی راهکار مناسبی است

فواید محلول پاشی

1-رشد رویشی : محلول پاشی اوره در بهار یا پاییز در درختان سیب رشد رویشی را افزایش می دهد. محلول پاشی اوره در سبزیها که برگ های آنها مورد استفاده انسان قرار می گیرد، سبب افزایش رشد رویشی و در پی آن عملکرد محصول می شود.

 

2- عملکرد محصول : برطرف کردن سریع کمبود عناصر غذایی از طریق تغذیه برگی، تاثیر زیادی بر عملکرد سال جاری و آینده درختان میوه دارد. در زمان ظاهر شدن علایم کمبود، تشخیص سریع علایم و برطرف کردن کمبود از طریق تغذیه برگی از کاهش عملکرد و خسارت بیشتر محصول جلوگیری می کند.

3- کیفیت محصول : محلول پاشی روشی مفید و موثر در جهت بهبود کیفیت محصولات کشاورزی است.

4 . کود آبیاری

کودآبیاری عبارت است از افزودن کود کشاورزی به آب آبیاری برای تامین همزمان آب و عناصر غذایی مورد نیاز گیاه. این روش در مناطق خشک و نیمه خشک دنیا بویژه در جاهایی که سیستم های آبیاری قطره ای وجود دارد متداول است. این روش معمولا برای تامین نیتروژن بکار گرفته می شود. فسفر، پتاسیم، گوگرد، روی و آهن نیز به صورت کودآبیاری مصرف می شوند.

محاسن کود آبیاری

در روش کودآبیاری، امکان بکارگیری مقدار مورد نیاز کود تقویتی  با کمترین تلفات و در بهترین زمان در طی دوره ی رشد گیاه وجود دارد. در مقایسه با روش های رایج کوددهی که مقداری از نیاز غذایی گیاه، قبل از کاشت و بقیه نیز به صورت سرک در طی دو یا چند نوبت در دوره ی رشد استفاده می-شود، روش کود آبیاری هم از جهت تاثیر بر گیاه و هم مقدار کود کشاورزی  مصرفی مناسبتر است.
در روش کودآبیاری، عناصر غذایی بصورت یکنواخت در منطقهی مرطوب ریشه، جاییکه ریشه های فعال گسترش دارد، پخش میشود. این امر سبب افزایش کارایی کوددهی و کاهش مقدار کود کشاورزی مصرفی می شود. کم شدن هزینههای تولید، کاهش آبشویی کود از منطقه ریشه و در نتیجه کاهش آلودگی آبهای زیرزمینی از محاسن کودآبیاری می باشد.

5. تزریق به داخل تنه ی درخت

روش تزریق عناصر غذایی به تنه ی درخت در قدیم رایج بوده است، بطوریکه سوراخی داخل تنه ی درخت ایجاد شده، یک لوله داخل آن قرار داده می شد. ترکیبات غذایی درون لوله به تدریج جذب گیاه می شد. گاهی اوقات کپسول های حاوی مواد غذایی یا سموم در این سوراخ ها قرار داده می شد. در برخی از موارد میخ هایی که سطح آنها با روی پوشش داده شده بود به تنه ی درخت کوبیده میباشد. در روش تزریق، عناصر غذایی و برخی سموم با فشار بالا به تنه ی درخت وارد می شود. در این روش حجم عناصر غذایی مورد استفاده کمتر است و آلودگی زیست محیطی کمتری وجود دارد. در کشور ما از این روش  برای برطرف کردن کلروز آهن و کمبود روی، منگنز و بور در درختان میوه مثل سیب، گلابی و به استفاده میشود.

 زمان تزریق: زمان تزریق به هدف و نوع ماده ی تزریق شده بستگی دارد.

اهداف تزریق: بطور کلی تزریق به تنه ی درخت برای وارد کردن سریع عناصر غذایی، آنتی بیوتیکها آفتکشها و علفکشها به داخل گیاه استفاده میشود. تاثیر تزریق از مصرف خاکی یا محلول پاشی سریع تر است.

 روش تزیق: ابتدا در اطراف تنه ی درخت چند سوراخ به عمق حدود 5 سانتی متر(بسته به قطر تنه و طول نازل) و قطر حدود نیم سانتیمتر با مته ایجاد میشود. سپس نازلها محکم در سوراخها قرار داده می شود بطوریکه مایع تزریقی از اطراف سوراخ و نازل خارج نشود. قطر سوراخ ایجاد شده بر روی تنه باید یک شماره کوچکتر از قطر نازل باشد. مواد لازم با پمپ به تنهی درخت تزریق می شود. اگر ماده تزریقی کم باشد تکرار تزریق لازم است.

 روش چالکود: یکی از روشهای کوددهی باغ ها روش چالکود است. در این روش تعدادی چاله (اغلب سه چاله) به ابعاد 40 × 40 سانتیمتر در محل سایه انداز درخت ایجاد میشود. داخل آن از کود کشاورزی حیوانی، گوگرد یا اسید سولفوریک نیم نرمال (حدود 40میلیمتر) سولفات آهن و روی و اسیدبوریک پر میشود. گوگرد را برای کاهش pH خاکهای آهکی قرار می دهند.


برای خرید اینترنتی و آنلاین محصولات آریاسان اینجا ( کلیک ) کنید.

www.ariasun.co

www.ariasun.me

برچسب‌ها:, ,


پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

اشتراک گذاری